Θυμάσαι αυτά τα χαρούμενα τετραδιάκια που κυκλοφορούσαν στο σχολείο τότε που είμασταν μαθήτριες; "ΛΕΥΚΩΜΑ..." Πόσο χαιρόμουν κάθε φορά που κάποιος μου έδινε το λεύκωμά του να αφήσω κι εγώ το δικό μου αποτύπωμα στην ιστορία των μαθητικών μας χρόνων! Θυμάμαι τις ερωτήσεις που δεν έλλειπαν ποτέ από ένα λεύκωμα: "Τι εστί έρως;"... "Τι εστί φιλία;"... Αλήθεια κυκλοφορούν ακόμα από θρανίο σε θρανίο ή αποτελούν πλέον μπανάλ απομεινάρια προηγούμενων γεννεών; Μακάρι να μου έδιναν και τώρα ένα λεύκωμα για να γράψω ό,τι η "σοφία" των 30 μου χρόνων με έχει διδάξει. Στην ερώτηση "Τι εστί έρως;" ειλικρινά δεν θα ήξερα ακόμα τι να απαντήσω. Κάθε φορά που νομίζω ότι τον ανακάλυψα, πάντα κάτι πάει στραβά και καταλήγω στο συμπέρασμα ότι ο "έρως" δεν είναι δυνατόν να είναι αυτό που έζησα. Ο "έρως" λογικά θα είναι κάτι πιο βαθύ, πιο δυνατό, πιο ουσιαστικό, λιγότερο επίπονο, λιγότερο ψυχοφθόρο, λιγότερο χαλεπό. Θα είναι ένα διαφορετικό, ανιδιοτελές, ακαταμάχητο, ανεκτίμητο, αέναο συναίσθημα. Νομίζω πως όταν βρεθεί στο δρόμο μου ο πραγματικός "έρως" θα το καταλάβω από την αρχή, προς το παρόν δεν μπορώ να τεκμηριώσω άποψη. Ίσως να έγραφα "έρως εστί όνειρο που εύχομαι να βγει αληθινό..."
Όμως στην ερώτηση "Τι εστί φιλία;" θα ήμουν αρκετά περιγραφική, λεπτομερής, με πλήρως τεκμηριωμένη άποψη πάνω στο θέμα. Θα έγραφα πως η φιλία είναι δώρο Θεού. Είναι μια ευτυχής συγκυρία όπου κάποιοι άνθρωποι συναντώνται για να μοιράσουν το εγώ τους. Είναι ένα φιλόξενο λιμάνι που έχει πάντα μία προβλήτα διαθέσιμη στις φουρτούνες σου. Είναι ένας ήλιος λαμπρός που ακτινοβολεί μαζί σου στις χαρές σου. Είναι συμπόνια, παρηγοριά, ασφάλεια, ευτυχία, ευλογία. Είναι ένας ώμος διαθέσιμος να ακουμπήσεις επάνω του. Είναι ένα τρίτο μάτι που κάποιες φορές βλέπει πιο ξεκάθαρα. Είναι ένας πρόθυμος ακροατής και ένας σοφός σύμβουλος μαζί, πάντα στη διάθεσή σου. Είναι ένα κράμα κοινών αναμνήσεων και ονείρων, παρελθοντικών, παρόντων και μελλοντικών. Είναι συνώνυμο της τύχης, αντίθετο της μοναξιάς. Είναι όλα αυτά που παίρνω από σένα. Ελπίζω να είναι όλα αυτά που δίνω σε σένα. Δεν σε έχω ευχαριστήσει ποτέ που είσαι φίλη μου, όμως ευχαριστώ τον Θεό που μας συνάντησε κάποτε σε έναν κοινό δρόμο. Θα είμαι πάντα παρούσα κι αν κάποτε ένοιωσες την απουσία μου, να ξέρεις πως εξακολουθούσα να είμαι εκεί, έστω και από το παρασκήνιο.
Αν κάποια από τις δημιουργίες μας σας αρέσει και θέλετε να την κάνετε δική σας, επικοινωνήστε μαζί μας στο emilermo@gmail.com
Με εκτίμηση
Emilermo
1 σχόλια:
Oi Thelma kai Louise mas taksidevoun se ena magiko kosmo pou exoun dimiourgisei, parallhla provallontas tis dhmiourgies tous. Mou faintetai pws pera apo thn pwlhsh twn kosmhmatwn tous endiaferei na mas thymisoun poso shmantiko pragma einai h alithinh filia, kathws kai na mas afypnisoun thn xamenh paidikh mas athwothta.
Se mia epoxh opou ola einai viomhxanipoihmena kai panomoiotypa ta xeiropoihta kosmhmata tous einai mia efxaristh diafora. Aksizoun thn yposthriksh kai thn prosoxh mas, eidika apo emas pou exoume varethei thn monotonia twn agathwn tou eboriou. Sygxarhthria koritsia!
Δημοσίευση σχολίου